Marathowie
Obszar północno- zachodniego Dekanu jest zamieszkiwany przez naród Marathów. Początkowo był to kraj mało znaczący na arenie międzynarodowej, jednak w mirę upływu czasu zyskiwał coraz większe znaczenie. Główny wzrost znaczenia tego kraju w polityce międzynarodowej można zauważyć od XVI w. Marathom nie można odmówić hartu walki, oraz mobilności. Ludność tego kraju była w większości napływowa w związku z czym nie czuła żadnego emocjonalnego przywiązania do sentymentalnego rytu. Naród ten był również bardzo buntowniczy. Nie dał się ujarzmić starożytnym możnowładcom z najbardziej poważanych rodzin, ani tez nie ugięli się przed muzułmańskim władcą. Marathowie byli do tego stopnia nieustępliwi i groźni, że muzułmański władca był zmuszony do bardzo ostrożnej współpracy z mieszkańcami wsi, oraz był zobowiązany do zatrudniania miejscowej ludności na nawet ważne stanowiska urzędowe.
Najlepszym dowodem na to, że przynależą Scytyńsko- dawidowego typu rasowego, świadczy fakt posiadania przez nich dwóch charakterystycznych cech. Mam tu na myśli dynamiczny temperament Scytów, jak również zdolność płynnej współpracy w imię osiągnięcia w wspólnego celu jak to jest w przypadku Drawidów. Marathowie byli jednak najbardziej oryginalni, a przy tym postępowi za sprawą jednego spojrzenia na pewną sprawę. Chodzi tu o określenie roli kobiety, jaką miała ona spełniać w społeczeństwie. Jako jedyny naród w tak zamierzchłych czasach zgadzali się na przyznanie kobietom prawa do legalnego dziedziczenia ziemi, oraz co bardziej szokujące, zgadzali się na pełnienie przez kobiety urzędu głowy państwa, jak również przywódcy sił militarnych.
Dekan był bardzo dobrze położony pod względem strategicznym, ponieważ ewentualna muzułmańska ekspansja była w zarodku tłumiona dzięki rozciągającemu się na sąsiednich ziemiach, ogromnemu sułtanatowi Bahmanidów.
